Μερικές σκέψεις πάνω στο άρθρο του Mayer Subrin «Οδεύοντας μετ’ εμποδίων προς τον τερματισμό»

Το τέλος της ανάλυσης είναι πάντα ένα προκλητικό θέμα και το κλινικό υλικό το οποίο παρουσιάζει ο Dr. Mayer Subrin μας δίνει μία θαυμάσια ευκαιρία να ανταλλάξουμε ιδέες και εμπειρίες.

Θεωρώ αυτήν την άσκηση την οποία προτείνει η IJPA στο τμήμα με τον τίτλο “Ο ανα-λυτής στη Συνεδρία” ως μία πρόσκληση σε διαφορετικούς αναλυτές να προσφέρουν τις δικές τους σκέψεις πάνω στο υλικό που παρουσιάζεται, “δημιουργώντας έναν χώρο όπου διαφορές και ομοιότητες έρχονται στο προσκήνιο με κέρδος τη μόρφωση από την εμπειρία ενός άλλου αναλυτή” (Scarfone, 2008, σ. 5).

Η δική μου ανάγνωση του υλικού το οποίο παρουσιάστηκε από τον Dr. Subrin δε συμπίπτει πάντα με τη δική του και αυτό μπορεί να είναι ένας παράγοντας ανάπτυξης και για τους δύο μας καθώς και μία επέκταση του πεδίου παρατήρησης των ψυχικών φαινόμενων

Ο Dr. Subrin υπήρξε πολύ οξυδερκής στη διατύπωση των ακόλουθων ερωτημάτων: «Πότε ενδέχεται η περάτωση να αποτελεί μια πιθανότητα για τον αναλυτή και πότε για τον αναλυόμενο; Τι έχει αλλάξει και τι όχι; Τι ακόμα θα μπορούσε να έχει γίνει; Τι θα παραμείνει ατελείωτο ή για κάποια άλλη φορά;» Θα τοποθετηθώ κι εγώ σε αυτά τα ερωτήματα εν συντομία.

Ο Dr. Subrin παρουσιάζει την αναλυόμενή του σε εμάς λέγοντας ότι ήταν σε ανάλυση με αυτόν για δεκατρία χρόνια και ότι πριν από αυτήν την ανάλυση είχε κάνει και άλλη μια σε μία περίοδο όπου ήταν πολύ καταθλιπτική. Είχε μάλιστα σκεφτεί ακόμα και να αυτοκτονήσει μαχαιρώνοντας τον εαυτό της με ένα μαχαίρι κουζίνας στην κοιλιακή χώρα έπειτα από δύο εκτρώσεις τις οποίες έκανε ως συνέπεια της ελλείψεως της οικονομικής στήριξης από το σύζυγό της και την ευρύτερη οικογένειά της.

Ο Subrin δεν ανάφερε αυτές τις συγκεκριμένες λεπτομέρειες κατά τύχη. Μας ενημερώνει για δύο σημαντικές πλευρές της προσωπικότητας της αναλυόμενής του. Πρώτον, για το ότι νιώθει ότι έχει υπάρξει ένα θύμα και ότι έχει τραυματιστεί από την έλλειψη κατανόησης, πλαισίωσης και υποστήριξης σε διάφορες ατυχείς καταστάσεις που της συνέβησαν. Δεύτερον, για το ότι νιώθει τον εαυτό της ως