You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Όταν ο Dominique Scarfone, ο συντάκτης του «O Αναλυτής στη Συνεδρία», μου ζήτησε να ρίξω μια επιπλέον ματιά στην εργασία του Mayer Subrin και στα ερμηνευτικά σχόλια των Ilany Kogan και του Nilde Jacob Parada Franch, διάβασα εκ νέου το εισαγωγικό κύριο άρθρο του (Scarfone, 2008) ως οδηγό για το πώς θα έπρεπε να προχωρήσω. Το εντεταλμένο έργο μου είναι διττό: από τη μία μεριά, καλούμαι να ακούσω με “κλινικό αυτί” αυτά που έγραψαν οι συνάδελφοί μου κι από την άλλη, καλούμαι να συνοψίσω έναν σχολιασμό των σχολιασμών. Αντιμέτωπος τόσο με προβλήματα γλώσσας και με το επίπεδο του λόγου (κλινικό, θεωρητικό και διαφορετική θεώρηση των κλινικών σημείων αιχμής), συνειδητοποίησα ότι το έργο μου θα περιλάμβανε περισσότερο ένα είδος μεταγραφής παρά μετάφρασης των περιγραφών, των αναπαραστάσεων και των προσωπικών (και ως εκ τούτου περιορισμένων και συγκεκριμένης αξίας) υποθέσεων και θεωριών οι οποίες αφορούν την περάτωση της ανάλυσης. Απαιτείται όχι μόνο να παρουσιάσω μια ξεκάθαρη, προσωπική, θεωρητική και κλινική μελέτη, αλλά να μετατρέψω το “γεγονός” των κειμένων τα οποία εστάλησαν σε εμένα- δηλαδή, τις σκέψεις άλλων ανθρώπων- σε αναπαράσταση ενός λόγου, δηλαδή σε έναν λόγο γενικής εφαρμοσιμότητας σχετικά με την περάτωση της ανάλυσης. Ως εκ τούτου, η προσοχή μου εστιάστηκε όχι στην κλινική περίπτωση του Dr Subrin καθεαυτή, αλλά στη σχέση ανάμεσα στην κλινική περίπτωση και τους σχολιασμούς, με στόχο να καταδείξω, χρησιμοποιώντας το μέγιστο των ικανοτήτων μου, τις χαρακτηριστικές διαλογικές και διαλεκτικές ποιότητές της. Γενεσιουργός της προσπάθειάς μου ιδέα είναι η -προερχόμενη από τον Winnicott (1965) - ιδέα ότι η ψυχανάλυση, ως έρευνα, είναι ένα συλλογικό εγχείρημα όχι τόσο εξαιτίας της (εξαιρετικά μερικής) επαναληπτικότητας και επιβεβαιωσιμότητας των σχετικών φαινόμενων και διαδικασιών της όσο εξαιτίας της έλλειψης δυνατότητας να καθοριστούν ακριβή όρια στο πεδίο της. Επειδή το ψυχικό πεδίο δημιουργεί τον εαυτό του, όποτε κάποιος αναζητά να το αναπαραγάγει σε περιγραφές και θε