You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Είναι χαρά μου να συζητήσω τα άρθρα των αξιότιμων συναδέλφων μου. Παρότι μπορεί να έχουμε διαφωνίες, επιδοκιμάζω την σαφήνεια και την ρώμη των επιχειρημάτων τους.
Θα αρχίσω από την εργασία του Καθηγητή Kächele και την εκτεταμένη έρευνα την οποία παραθέτει, σε σχέση με τα συμπεράσματα του ότι υπάρχει ένα συνεχές μεταξύ της ψυχανάλυσης και της ψυχοθεραπείας. Ως κάποιος ο οποίος έχει εκπαιδευτεί στην έρευνα, πριν την εκπαίδευση μου στην ψυχανάλυση, τρέφω αισθήματα σεβασμού αλλά είμαι και σκεπτικιστής απέναντι στην έρευνα. Έμαθα νωρίς για τις διαφορές μεταξύ των ερευνητικών συμπερασμάτων και της ‘Αλήθειας’, όπως έμαθα να αντιλαμβάνομαι ότι η έρευνα είναι σχεδιασμένη από ερευνητές οι οποίοι ερμηνεύουν τους αριθμούς. Οι αριθμοί δεν λένε πάντοτε την ιστορία˙ είναι μάλλον ο ερευνητής ο οποίος λέει την ιστορία των αριθμών. Για παράδειγμα, ας κοιτάξουμε στο Ερευνητικό Πρόγραμμα Ψυχοθεραπείας του Ιδρύματος Menninger το οποίο όπως περιγράφεται από τον Kächele «δεν δείχνει συντριπτικές διαφορές στην έκβαση μετά από υποστηρικτική-εκφραστική θεραπεία, αναλυτική ψυχοθεραπεία και ψυχανάλυση», ενώ επισημαίνει την μικτή χρήση τεχνικών στις διαφορετικές θεραπείες (για παράδειγμα υποστήριξη). Συνεχίζει επισημαίνοντας ότι κάποιοι έχουν ασκήσει κριτική στην μελέτη του ιδρύματος Menninger θεωρώντας την ως «οικολογικά μη ισχυρή», ένας όρος ο οποίος φαίνεται να ισοδυναμεί απορριπτικά με την εκτίμηση ότι δεν πρόκειται για το είδος των ασθενών που βλέπει κανείς στο ιδιωτικό του γραφείο. Η πλήρης, εν τούτοις, κριτική της «οικολογίας» της μελέτης του Ιδρύματος Menninger, θα μπορούσε να έχει περιλάβει αυτό που έλεγαν οι Bachrach et al. (1991).
Οι μείζονες περιορισμοί της μελέτης συμπεριλαμβάνουν τον μη αντιπροσωπευτικό πληθυσμό των ασθενών, οι οποίοι εν πολλοίς δεν ήταν κατάλληλοι, με τα σημερινά κριτήρια, για ψυχανάλυση, την χρήση εκπαιδευόμενων αναλυτών, τις σημαντικές τροποποιήσεις τις οποίες απαίτησαν οι περισσότερες, αν όχι όλες, οι αναλύσεις, και το σχετικά μικρό δείγμα. Η μελέτη δεν παρέχει