You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Αυτό το άρθρο δείχνει το εύρος και το βάθος του φάσματος της διαστροφής και της διαστροφικότητας όπως αντιπροσωπεύεται σήμερα στην ψυχαναλυτική βιβλιογραφία, θέτει ερωτήματα γύρω από πρόσφατες τάσεις να συμπεριλαμβάνονται ένα πλήθος φαινομενικά διαφορετικών φαινομένων κάτω από την ίδια εννοιολογική ομπρέλα, και προσπαθεί να δείξει τι κοινό έχουν αυτά τα φαινόμενα που δικαιολογεί την συλλήβδην τοποθέτηση τους κάτω από τον ίδιο τίτλο. Το ένα άκρο αυτού του φάσματος αντιπροσωπεύεται από την εισαγωγή και χρήση απλών φετίχ στην σεξουαλική σκηνή προκειμένου να ευοδωθεί η σεξουαλική διέγερση. Κινούμενος κατά μήκος του φάσματος συναντά κανείς περίπλοκα σχήματα συμπεριφοράς συμπεριλαμβανομένων διαδραματίσεων σεναρίων στα οποία γίνονται πράξη διαστροφικές φαντασιώσεις, συμπεριλαμβανομένης της ανάληψης συμπληρωματικών ρόλων (για παράδειγμα σαδομαζοχισμός) οι οποίοι εξυπηρετούν τις ανάγκες και αντιπροσωπεύουν τις επιθυμίες και των δύο εμπλεκομένων μερών. Στο [άλλο] άκρο του φάσματος βρίσκεται μια μοναδική κλινική οντότητα, οι «διαστροφικοί τρόποι δημιουργίας σχέσεων», η οποία αντιπροσωπεύει την πραγμοποίηση [reification] της σχέσης καθώς αυτή γίνεται κάτι λίγο περισσότερο από ένα όχημα για την κατοχή και τον έλεγχο του αντικειμένου προκειμένου να ικανοποιηθούν οι ανάγκες και οι επιθυμίες του υποκειμένου. Αυτό που έχουν κοινό αυτά τα φαινόμενα είναι τόσο η παρεμβολή ενός πράγματος ή μια συνθήκης – η οποία κυμαίνεται από ένα απλό φετιχιστικό αντικείμενο μέχρι ένα επεξεργασμένο στυλ δημιουργίας σχέσεων το οποίο υποβιβάζει τον άλλον σε ένα πιόνι το οποίο παίζεται επάνω στην σκακιέρα του διαστροφικού - μεταξύ των δύο «σχετιζόμενων» αντικειμένων όσο και μια λιγότερο από έντιμη σχέση με την πραγματικότητα.