You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Στο άρθρο αυτό παρουσιάζεται περαιτέρω κλινικό υλικό από την Ψυχοσωματική Σχολή των Παρισίων (Aisenstein, 2006). Παρουσιάζονται λεπτομερώς οι Φροϋδικές βάσεις της ψυχοσωματικής και περιγράφονται οι μετα-φροϋδικές εξελίξεις με επίκεντρο το έργο της Ψυχοσωματικής Σχολής των Παρισίων. Δίδεται ιδιαίτερη έμφαση στη διαδικασία σωματοποίησης ως αποτέλεσμα της παλινδρόμησης και στη διαδικασία σωματοποίησης ως αποτέλεσμα της ενορμητικής αποσύνδεσης. Οι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι η δεύτερη πιθανώς να προκαλεί προϊούσα και σοβαρή ασθένεια που οδηγεί στο θάνατο. Σχολιάζεται η σχέση της κλασσικής ψυχανάλυσης και της ψυχοθεραπείας από την οπτική της Σχολής των Παρισίων. Κατόπιν οι συγγραφείς αναφέρουν δύο κλινικές περιπτώσεις γυναικών που πάσχουν από καρκίνο του μαστού. Παρουσιάζεται η μέθοδος αξιολόγησης της δυνατότητας της ασθενούς για ψυχοθεραπευτική αντιμετώπιση και της ψυχικής της ικανότητας για ίαση. Συζητείται και η ψυχαναλυτική θεραπεία πρόσωπο με πρόσωπο που έγινε στη δεύτερη ασθενή. Τέλος οι συγγραφείς υπενθυμίζουν την επιμονή του Freud μετά το 1920 στην αντίθεση ανάμεσα στις ενορμήσεις ζωής και τις ενορμήσεις θανάτου η οποία έθεσε την αυτοκαταστροφή στο κέντρο της ψυχικής λειτουργίας. Συμπερασματικά αναφέρουν ότι η σύγχρονη έρευνα στη βιολογία και την ιατρική και ιδιαιτέρως η έρευνα για τον προγραμματισμένο κυτταρικό θάνατο, θα συγκλίνει με την ψυχαναλυτική ψυχοσωματική για να φωτίσει τις διαδικασίες σωματοποίησης και να αποδείξει τη σημασία της ψυχαναλυτικής θεραπείας σε ασθενείς που έχουν τη δυνατότητα ψυχικής αναδιοργάνωσης στη διάρκεια της ασθένειας και της ιατρικής τους θεραπείας.