You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Κάποιοι ασθενείς είναι ανίκανοι να δεσμευτούν σε μια σχέση με έναν σύντροφο σε μακροπρόθεσμη βάση. Προκειμένου να εξηγήσουν αυτές τις δυσκολίες στις σχέσεις τους, επικαλούνται λόγους οι οποίοι σχετίζονται την εξωτερική πραγματικότητα και όχι με την δική τους εσωτερική πραγματικότητα. Οι συγγραφείς παρουσιάζουν μερικά κλινικά παραδείγματα τα οποία έγιναν αφορμή για μια πρώτη απόπειρα θεωρητικοποίησης της έννοιας του εσωτερικού ζεύγους: κάποιοι ασθενείς δεν καταφέρνουν να εσωτερικεύσουν μια θετική αναπαράσταση στην οποία να μπορούν να βλέπουν τους εαυτούς τους ως μέρος ενός ζεύγους. Οι ψυχαναλυτές τείνουν να σκέφτονται τον πατέρα και την μητέρα (ή τις εσωτερικές τους αναπαραστάσεις) ως ξεχωριστές οντότητες, διαφοροποιημένες και συμπληρωματικές, και όχι με όρους ενός μονήρους αντικειμένου το οποίο τους σμίγει ως ένα εσωτερικό ζεύγος. Σύμφωνα με την θεώρηση των συγγραφέων, ένα εσωτερικό γονικό ζεύγος έχει, επίσης, εσωτερικευτεί από το βρέφος, κάτω από την μεταμφίεση διάφορων εσωτερικών αντικειμένων. Το εσωτερικό γονικό ζεύγος έτσι, εμφανίζεται ως μια σύμπλοκη κατασκευή η οποία πηγαίνει επέκεινα της απλής πρόσθεσης του πατέρα συν την μητέρα. Κάτω από το νευρωτικό τους λούστρο, αυτοί οι ασθενείς έχουν σοβαρά παραβεβλαμένες αναπαραστάσεις των εσωτερικών γονέων και του εσωτερικού γονικού ζεύγους. Ανίκανοι να ταυτιστούν με ένα σταθερό και γόνιμο εσωτερικό γονικό ζεύγος, έχουν επίσης την τάση να επιτίθενται στο ψυχαναλυτικό ζεύγος. Πρώιμες διαστρεβλώσεις στην οιδιπόδεια σφαίρα μπορεί να είναι μια αιτία του εμποδίου το οποίο συναντούν στην πορεία για την εσωτερίκευση ενός καλά χορδισμένου ζεύγους-ως-αντικειμένου και της ιδέας της γονικότητας.