You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Ευχαριστήθηκα πολύ διαβάζοντας την εξαιρετικά επιδέξια περιγραφή της ανάλυσης της Sabina του Maurizio Balsamo. Χωρίς πολλά λόγια, μας προσκαλεί στο χώρο της ανάλυσης για να παρακολουθήσουμε βήμα-βήμα την εργασία που γίνεται στη διάρκεια της συνεδρίας. Αμέσως, λοιπόν, ερχόμαστε σ’ επαφή με τη βαριά ατμόσφαιρα που βασιλεύει στο δωμάτιο -το βάρος της μεταβίβασης και της αντιμεταβίβασης που η ανάλυση καλεί να αναφανούν. Κι έπειτα, έρχεται η ώρα της ερμηνείας
-έκπληκτοι από αυτήν, δεν μπορούμε παρά να στρωθούμε στη δουλειά. Είμαστε εντυπωσιασμένοι από τη διαφοροποίηση που κάνει ο αναλυτής κι από την επιμονή με την οποία επεξεργάζεται περαιτέρω την αμυντική κίνηση που αντιπαρατίθεται στην ερμηνεία του. Συγκινούμαστε από το αίσθημα της ευχαρίστησης που καταφέρνει να αναδεύσει και να πάρει τη θέση του δίπλα στη νέκρα, η οποία προσπαθεί να θέσει ένα τέλος σε οτιδήποτε ενδεχομένως ζει και αναπνέει. Ο Maurizio Balsamo μας επιτρέπει να τον συνοδεύσουμε στην εργασία της μετατροπής των αντιμεταβιβαστικών συναισθημάτων του, την οποία ήταν σε θέση να επιτύχει κατά τη διάρκεια της συνεδρίας, καθώς και να ταξιδέψουμε κατά μήκος των αξιοσημείωτων ερμηνευτικών μονοπατιών που διανοίγει. Αυτά τα αντιμεταβιβαστικά συναισθήματα ωθούν τον αναλυτή να παραμερίσει, ο θυμός δεν ήταν ποτέ μακριά από την ανικανότητα, κι ο ύπνος ερχόταν κοντά στην απουσία. Ριζωμένη γερά στην αποστασιοποίηση και στην αποκοίμιση, μέσα από την επεξεργασία και των δύο, η ερμηνεία του Maurizio Balsamo υπήρξε πραγματικά πολύ ζωηρή. Ζωηρή και κινητοποιητική ταυτόχρονα, εφόσον κατάφερε να λειτουργήσει ως “λιβιδινική κάθεξη”, τη στιγμή ακριβώς που