You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Σε αυτήν την κλινική αναφορά, ο Dr Balsamo εκθέτει λεπτομερώς την ψυχική του κατάσταση και τις φαντασιώσεις του και αποκαλύπτει τον τρόπο που σκέπτεται ενόσω ακούει την καταθλιπτική ασθενή του, τη Sabina. Περιγράφει το επίπονο έργο του στην προσπάθειά του να την εμ-πλέξει στην αναλυτική διεργασία εν όψει αυτών που θα μπορούσαν να ονομαστούν πρωτόγονες ναρκισσιστικές άμυνες και εν όψει της επανάληψης μιας στερεότυπης σχέσης με μία συναισθηματικά απούσα μητέρα. Φαντάζομαι ότι η περιγραφή του θα είναι οικεία στους περισσότερους ψυχαναλυτές. Δεν υπάρχει εκτενές υλικό σε λέξη προς λέξη παρατιθέμενο κείμενο, αλλά μόνο μερικές στιγμές-κλειδιά που παρουσιάζονται για να εικονογραφήσουν το κλινικό δίλλημα. Διαβάζω το κείμενο πρωταρχικά ως μια αφήγηση της προσπάθειας του Dr Balsamo να παλέψει με μια δύσκολη μεταβιβαστική-αντιμεταβιβαστική εμπλοκή, ένα είδος ακινητοποίησης, η οποία παρεμποδίζει μια δυνητικά μετατρεπτική αναλυτική διεργασία. Στα σχόλιά μου που θα ακολουθήσουν, δεν θα επιληφθώ με άμεσο τρόπο της ενδιαφέρουσας θεωρητικής συζήτησης που προσφέρει, αλλά θα εστιάσω κυρίως στα ερωτήματα που εγείρονται στην εργασία σχετικά με τις δυνατότητες μετατροπής στην ψυχαναλυτική θεραπεία, υποστηρίζοντας ότι οι έννοιες της μορφοποίησης (figuration) του ψυχικού βιώματος και της διυποκειμενικής συνάντησης που την συνεπιφέρει δύνανται να μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε αυτήν την περίπτωση.
Ο αναλυτής βιώνει αρχικά τον εαυτό του ως εάν να είναι παγιδευμένος σε μια κατάσταση κενού και μη-επικοινωνίας, μια περιγραφή που θυμίζει την έννοια της άμυνας της μη-επικοινωνίας του συναισθήματος του Arnold Modell, η όποια παρατηρείται κυρίως σε ναρκισσιστικούς σχηματισμούς