Ο ρόλος της ανακληθείσας από τον ασθενή ιστορίας και το ασυνείδητο παρελθόν στην εξέλιξη της 'Eδώ και Τώρα’ κλινικής τεχνικής της Betty Joseph (1959-1989)

Ο συγγραφέας δίνει ιστορική πλαισίωση σε μια πλευρά των υπό συνεχή διαμόρφωση τεχνικών συνεισφορών της Betty Joseph, που αφορά τις ρίζες τους στο Λονδρέζικο Κλαινικό περιβάλλον. Αρχικά στηριζόμενη στο ενθυμούμενο από τον ασθενή ιστορικό και στο ασυνείδητο παρελθόν, συνέδεε αυτές τις εμπειρίες, κάνοντας παρελθόν-προς-παρόν μεταβιβαστικές ερμηνείες, ώστε να επιτύχει ψυχική αλλαγή. Εξελίσσοντας την 'εδώ και τώρα αναλυτική τεχνική της, η Joseph κατέληξε στο να δώσει έμφαση, σε έναν επικοινωνιακό ορισμό της προβολικής και ενδοβλητικής ταύτισης, καθώς και στη σημασία των διαδραματίσεων, ενώ περιόρισε την χρήση της ερμηνευτικής γλώσσας των ανατομικών μερικών αντικειμένων. Σταδιακά παραμέρισε την απευθείας σύνδεση του παρελθόντος του ασθενούς με το παρόν, καθώς εστίασε στο να κάνει απευθείας επαφή με τον ασθενή της. Τώρα, παρακολουθούσε πως οι δύσκολοι ασθενείς ενεργούσαν και ανταποκρίνονταν σε ερμηνείες από στιγμή σε στιγμή. Ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι το έκδηλο και υπόρρητο θεωρητικό έργο του Wilfred Bion, καθώς επίσης και η ομάδα συνεχούς εργασίας για αναλυτές της Joseph, οδήγησε σε μια αυξανόμενη κατανόηση των επιπτώσεων που έχουν οι προβολές του ασθενούς στη αντιμεταβίβαση του αναλυτή, και συνεπώς αύξησε την ικανότητα του αναλυτή με τους ‘δύσκολους στη θεραπεία ασθενείς του ναρκισσιστικού φάσματος, αυτούς που περιέγραψε ο συνάδελφο της, Herbert Rosenfeld.

Στην πρόσφατη εργασία της, ενώ η Joseph συνεχίζει να διευκρινίζει εκείνο το οποίο οι ασθενείς θυμούνται για το πρώιμο παρελθόν τους, σχηματίζει την κατανόησή της βασιζόμενη στην απευθείας ανάλυση της δομής των σχέσεων προβαλλόμενων εσωτερικών αντικειμένων του ασθενούς στη μεταβίβαση. Ο αναλυτής εργάζεται με τις επικοινωνίες και διαδραματίσεις του ασθενούς, δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση σε μια περισσότερο ‘έσω προς έξω’ κατανόηση της μεταβίβασης, σε αντίθεση με την προηγούμενη ‘παρελθόν προς παρόν’ εργασία σχετιζόμενη με αμφοτέρονς Freud και Klein. Αυτή η έρευνα, καταλήγει με ένα παράδειγμα της σημαντικής επιρροής της Betty Joseph στη σύγχρονη Κλαινική τεχνική, εστιαζόμενο στο έργο του Michael Feldman. Τώρα ο αναλυτής ακούει το 'παρουσιαζόμενο παρελθόν’, τον προβαλλόμενο εσωτερικό κόσμο των ασθενών, ενώ ταυτόχρονα ιχνηλατεί πως ο ασθενής ακούει και διακριτικά παρακούει ερμηνείες για αμυντικούς, και διατήρησης της ισορροπίας σκοπούς, καθώς ο αναλυτής προσπαθεί να επιτύχει ψυχική αλλαγή διευρύνοντας τις αντιληπτικές λειτουργίες του εγώ.