Σε αυτό το άρθρο, θα μελετήσω έναν τύπο παρερμηνείας στον ψυχαναλυτικό διάλογο και τα πιθανά ασυνείδητα κίνητρα που τον διέπουν. Θα αναφερθώ επίσης στη χρήση των λέξεων του αναλυτή από τον αναλυόμενο, με σκοπό τη ναρκισσιστική διαδραμάτιση, και θα εξερευνήσω την έκταση της εμπλοκής του αναλυτή σε αυτήν. Τα δύο αυτά θέματα, της παρερμηνείας και της ναρκισσιστικής διαδραμάτισης, θα τα προσεγγίσω σε σχέση με τον τρόπο επεξεργασίας συγκεκριμένων ερμηνειών από την ασθενή μου στην αρχή της ανάλυσής της, καθώς και της απόκρυψης αυτού του τρόπου της να επεξεργάζεται τα λόγια του αναλυτή. Συνεισφέροντας όνειρα και άλλο σημαντικό υλικό στις συνεδρίες, η ασθενής σταδιακά αποκάλυψε τις φαντασιώσεις της, οι οποίες έδωσαν τη δυνατότητα στον αναλυτή να ανακαλύψει πιθανούς παράγοντες που καθόρισαν τη συγκεκριμένη απόδοση νοήματος στα λόγια του αναλυτή και την απόκρυψη πληροφοριών ως προς το πώς αρχικά είχε κατανοήσει τις ερμηνείες του.