You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Είναι εξίσου χρήσιμο όσο και συνηθισμένο να τοποθετεί κανείς την εργασία οποιουδήποτε αγνώστου Γάλλου αναλυτή, ο οποίος γράφει μισό αιώνα μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, σε σχέση με τη σκέψη του Jacques Lacan. Ο Lacan άφησε ένα βαθύ αποτύπωμα στη γαλλική ψυχανάλυση όχι μόνο ανάμεσα στους οπαδούς του αλλά επίσης ανάμεσα στους επικριτές του . H εργασία του εντοπισμού, αρχίζει εδώ, με την εισαγωγή του Paul Denis στην εργασία του Racamier «Για τη ναρκισσιστική διαστροφή». Ο Denis (σ. 207) κάνει μια γενική δήλωση σχετικά με τη θέση του Racamier έναντι του Lacan –ήταν ιδιαίτερα αντιδραστικός απέναντι στις ιδέες του Lacan– και συνεχίζει με μια απρόσωπη, αλλά ενδεχομένως ανταποκρινόμενη στην πραγματικότητα υπόθεση πως κάποιοι έχουν υποψιαστεί ότι η υπερβολικά κριτική συζήτηση της διαστρο-φικής σκέψης από τον Racamier αναφέρεται στον ίδιο τον Lacan.
Τόσο στον τόνο, όσο και στο περιεχόμενο, η εργασία του Racamier υπαινίσσεται την πρόθεσή του να κάνει σαφή την αποστασιοποίησή του. Όχι μόνο αντικαθιστά με λιγόλογες ανακοινώσεις τις μακροσκελείς, πολύπλοκες προτάσεις που προτιμούσε ο Lacan, αλλά συνδέεται με τον αναγνώστη του, περιγράφοντας τη ναρκισσιστική διαστροφή και τη διαστροφική σκέψη, με ένα πάθος που υπαινίσσεται κάποια ενοχλητική προσωπική εμπειρία. Δείχνει ότι ενδιαφέρεται έντονα για τους ασθενείς του, ιδίως για εκείνους τους οποίους κρίνει θύματα της ναρκισσιστικής διαστρο-φικότητας των γονέων τους ή αυτών που τους φρόντιζαν. Καταβάλλει