You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Η ντροπή μπορεί να εμποδίσει την έξοδο του ασθενούς από ένα ψυχικό καταφύγιο. Καθώς την επιχειρεί, έρχεται αντιμέτωπος με δύο κυρίαρχους φόβους: ο πρώτος μήπως δει καθαρότερα το αντικείμενο, και ο δεύτερος μήπως τον δουν. Το να βλέπει οδηγεί σε βαθύτερα και πιο βασανιστικά συναισθήματα που συνδέονται με την ενοχή και την κατάθλιψη, καθώς αναγνωρίζεται η ζημιά που προκλήθηκε στα καλά αντικείμενα. Δεν μπο-ρεί, όμως, να τα αντιμετωπίσει αν η ντροπή απαιτεί άμεση ανακούφιση.
Η ντροπή είναι εξέχον χαρακτηριστικό της αναλυτικής κατάστασης. Εφόσον ο ασθενής την αναγνωρίζει, βοηθά τον αναλυτή να τον στηρίξει για να αντέξει τη δυσφορία που του προκαλείται όταν τον βλέπουν έτσι γίνεται δυνατή η επεξεργασία των συγκρούσεων που προκύπτουν όταν ο ίδιος βλέπει.
Θα συζητηθούν εν συντομία δύο κλινικά παραδείγματα. Στο πρώτο, τα συναισθήματα κατωτερότητας υποχώρησαν καθώς αναλύθηκαν, και επέτρεψαν στον ασθενή να τα αποτιμήσει θετικά και να αναδυθούν κα-ταθλιπτικά συναισθήματα. Στο δεύτερο, η αμηχανία που προέκυψε, συν-δέθηκε με την πρόοδο που ο ασθενής αισθανόταν ότι είχε κάνει αλλά ντρεπόταν να παραδεχτεί.
Υποστηρίζουμε ότι η ανάλυση της ντροπής στην αναλυτική κατάστα-ση είναι απαραίτητη, ώστε ο ασθενής να μπορεί να αντέξει να τον βλέ-πουν και να επιτρέψει να επεξεργασθούν με τον αναλυτή του τις συ-γκρούσεις που ανακύπτουν με το βλέπειν.