Η ψυχανάλυση στην εποχή της κουλτούρας της τεχνολογίας (technoculture): Σκέψεις σχετικά με τη μοίρα του σώματος στον εικονικό χώρο*

Η τεχνολογία δεν είναι ούτε καλή, ούτε κακή, αλλά ούτε και ουδέτερη.

Δεδομένου ότι το διαδίκτυο και άλλες μορφές εικονικής επικοινωνίας υπάρχουν εδώ και περισσότερο από 20 χρόνια, μας εκπλήσσει ότι υπάρ-χουν πολύ λίγα κείμενα στη βιβλιογραφία της ψυχανάλυσης σχετικά με τον αντίκτυπο των νέων τεχνολογιών στην ψυχική δομή ή τη χρήση τους στο περιβάλλον της ανάλυσης, με κάποιες αξιοσημείωτες εξαιρέσεις (Ermann, 2004• Carlino, 2010• Lingiardi, 2008• Dini, 2009• Bonaminio, 2010• Fiorentini, 2012• Kilborne, 2011• Lemma και Caparrotta, 2014).

Είναι αναπόφευκτο αυτή η γενιά να μεγαλώνει σε μια κουλτούρα του διαδικτύου, όπου η επικοινωνία διαμεσολαβείται και η ψηφιακή συνδεσι-μότητα μαζί με διάφορα επίπεδα εικονικότητας αποτελούν πλέον ένα ανα-πόσπαστο μέρος της καθημερινής μας ζωής. Τα παγκόσμια δίκτυα επηρε-άζουν τη διαμόρφωση ταυτότητας: ομάδες ατόμων οργανώνουν πλέον και αξιολογούν την εμπειρία τους ως κοινότητες με εικονικό τρόπο.

Ας εξετάσουμε ορισμένα από αυτά τα φαινόμενα εντός ενός ευρύτε-ρου πλαισίου για να επισημάνουμε το μέγεθος αυτού που πρέπει να κα-τανοήσουμε. Εκτιμάται ότι 38% των χρηστών του διαδικτύου παγκο-σμίως χρησιμοποιούν το Facebook. Εάν το συσχετίσει κανείς αυτό με τον εκτιμώμενο παγκόσμιο πληθυσμό των 7 δισεκατομμυρίων ανθρώπων, το