Τα Τρία δοκίμια για την θεωρία της σεξουαλικότητας του Freud είναι ένα από τα βασικότερα κείμενα της ευρωπαϊκής σκέψης του 20ού αιώνα. Σε αυτά ο Freud αναπτύσσει μια εξαιρετικά πρωτότυπη θεωρία για την σεξουαλικότητα, σύμφωνα με την οποία η υστερία (και η παθολογία γενικότερα) χρησιμεύει ως πρότυπο για την κατανόηση της ανθρώπινης ύπαρξης. Ο Freud εξέδωσε αυτό το κείμενο πέντε φορές κατά την διάρκεια της ζωής του. Αυτό το άρθρο αποσκοπεί στην εκ νέου ανάγνωση της πρώτης έκδοσης, εστιάζοντας στο στάτους και την φύση της (παιδικής) σεξουαλικότητας σε σχέση με το αντικείμενό της. Ερευνά πώς και γιατί αυτή η σχέση αλλάζει στις διάφορες εκδοχές του κειμένου. Το ξαναδιά-βασμα της πρώτης έκδοσης είναι ένα καθοριστικό παρότι συχνά λησμονημένο έργο στην προσπάθεια κατανόησης της γένεσης της φροϋδικής σκέψης.