You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Στο άρθρο που αναπαράγεται εδώ, το οποίο χρονολογείται από το 1983, ο Alfred Lorenzer αναπτύσσει πώς αντιλαμβάνεται την ψυχαναλυτική γνώση και την μέθοδο με την οποία αποκτάται. Αποτελεί τμήμα του συνολικότερου σχεδιασμού για να καθιερωθεί μια νέα μεταθεωρία της ψυχανάλυσης, επικεντρωμένη στην σκηνική κατανόηση του ασυνείδητου. Μετά από ένα σύντομο βιογραφικό σχεδίασμα, θα περιγράψω ως εισαγωγή τα βασικά στοιχεία της μεταθεωρίας του για την ψυχανάλυση.
Ο Alfred Lorenzer γεννήθηκε το 1922. Μετά τις ιατρικές σπουδές του, εκπαιδεύτηκε ως ψυχίατρος από τον Ernst Kretschmer στην νευρολογική κλινική του Πανεπιστημίου του Tübingen. Ολοκλήρωσε την ψυχαναλυτική εκπαίδευσή του στο ινστιτούτο ψυχοθεραπείας της Στουτγάρδης και στην ψυχοσωματική κλινική του Alexander Mitscherlich στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης, και στη συνέχεια εργάστηκε στο Ινστιτούτο Sigmund Freud στη Φρανκφούρτη, το οποίο διεύθυνε ο Mitscherlich. Ήταν εκπαιδευτής ψυχαναλυτής στη Γερμανική Ψυχαναλυτική Ένωση (DPV). Το 1971, έγινε καθηγητής Κοινωνικής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βρέμης, συνεχίζοντας το 1974 στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης, στο τμήμα κοινωνιολογίας του οποίου δίδαξε θεωρία της κοινωνικοποίησης. Μια σοβαρή ασθένεια τον ανάγκασε να διακόψει την επιστημονική και ψυχαναλυτική του δραστηριότητα το 1991. Απεβίωσε το 2002.