You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Ξεκινώντας από την ανακάλυψη της ασυνείδητης Φαντασίωσης1 από τον Φρόυντ ως ενός μέσου προσέγγισης του εσωτερικού κόσμου των ασθενών του, ο συγγραφέας συζητά την εξέλιξη της έννοιας μέσα στο έργο της Μέλανι Κλάιν και μερικών διαδόχων της. Ενώ ο Φρόυντ βλέπει την Φαντασίωση ως μια ικανοποιούσα την επιθυμία φαντασία, η οποία κυριαρχείται από τη λειτουργία της πρωτογενούς διαδικασίας, παραμένοντας μακριά από την αρχή της πραγματικότητας, η Κλάιν κατανοεί τις Φαντασιώσεις ως δομική λειτουργία και οργανωτή της ψυχικής ζωής. Από τις απαρχές τους, περιλαμβάνουν αντικειμενοτρόπες σχέσεις και εξελίσσονται σταδιακά από πρωτόγονα κοντά-στο-σώμα βιώματα σε εικόνες και συμβολικές αναπαραστάσεις. Με την έννοια της προβλητικής ταύτισης η Κλάιν προοικονομεί την επικοινωνιακή λειτουργία των ασυνείδητων Φαντασιώσεων. Αυτές βρίσκονται στην βάση της διαδικασίας συμβολοποίησης, αλλά μπορεί επίσης να υπαχθούν στην υπηρεσία πολύπλοκων αμυντικών διαδικασιών. Ο συγγραφέας ιχνηλατεί τη μετέπειτα εξέλιξη της έννοιας από τις συνεισφορές της S. Isaacs, στις θεωρίες για την σκέψη που προτάθηκαν από τους W. R. Bion και R. Money-Kyrle, τις ιδέες της Hanna Segal για την συμβολοποίηση και την επανόρθωση, έως τις τελευταίες προσεγγίσεις από τους R. Britton, J. Steiner και άλλους, συμπεριλαμβανομένης της κατανόησης της μεταβίβασης και αντιμεταβίβασης ως «συνολικής κατάστασης». Σημεία επαφής με τον Φρόυντ μπορούν να βρεθούν, ιδιαίτερα σε σχέση με την ιδέα του για τις «πρωταρχικές Φαντασιώσεις». Κατά την άποψη του συγγραφέα, η έννοια της μετάδοσης και της επικοινωνιακής δυνατότητας των ασυνείδητων Φαντασιώσεων διευκόλυνε αυτούς τους συγγραφείς να ξεπεράσουν τις σολιψιστικές απαρχές της θεωρίας των ενορμήσεων, χάρη μιας εννοιολόγησης, όπου οι ασυνείδητες Φαντασιώσεις χαράσσουν τις συνισταμένες του εσωτερικού κόσμου και ταυτόχρονα μορφοποιούν και κατοπτρίζουν τη μήτρα των διαπροσωπικών σχέσεων.