Πώς και γιατί η ασυνείδητη Φαντασίωση και η μεταβίβαση είναι τα καθοριστικά χαρακτηριστικά της ψυχαναλυτικής πρακτικής

Με τη δική μου οπτική, η Φαντασίωση1 [phantasy] και η μεταβίβαση είναι τα καθοριστικά χαρακτηριστικά της ψυχαναλυτικής πρακτικής. Αυτή η οπτική συνδέεται με την πεποίθηση ότι κάθε όψη της ανθρώπινης εμπειρίας –οι σκέψεις και οι αναμνήσεις του καθενός, οι αντιλήψεις του για τον κόσμο και των άλλων εντός του κόσμου, όλα όσα λέει και κάνει, και ο τρόπος και η αλληλουχία με την οποία ξετυλίγονται όλες αυτές οι αλληλένδετες διαστάσεις της εμπειρίας– μπορούν να θεωρηθούν ότι έχουν διπλή όψη: διεγείρονται και διαμορφώνονται τόσο από τη συνειδητή, ενεστώσα εμπειρία όσο και από αναμνήσεις και Φαντασιώσεις που κατοικούν στο ασυνείδητο. Το ψυχαναλυτικό πλαίσιο και η μέθοδος παρέχουν μια μοναδική αρένα στην οποία μπορεί να αναδυθεί και να αναγνωριστεί η δυαδικότητα της ψυχικής ζωής. Η δομή και τα πολλαπλά νοήματα της ασυνείδητης όψης της εμπειρίας μπορούν να ανιχνευθούν και να τροποποιηθούν σε κάποιο βαθμό. Και ο ασθενής μπορεί να αναπτύξει την ικανότητα να συνεχίσει αυτή την εξερεύνηση και τη συνδεδεμένη δυνατότητα περαιτέρω αλλαγής χωρίς την καθοδήγηση του αναλυτή μετά τον τερματισμό. Το μοντέλο μου της ψυχαναλυτικής τεχνικής απορρέει από την πεποίθησή μου για την κεντρική θέση αυτής της λειτουργίας της ψυχανάλυσης.

Τα μυριάδες σύνθετα και συχνά φαντασιακά νοήματα που συμπυκνώνονται μέσα σε κάθε στιγμή ανθρώπινης συμπεριφοράς υποστηρίζουν την ιδέα ότι η καθημερινή, συνειδητή εμπειρία μας διαποτίζεται από ασυνείδητες

επιθυμίες, φόβους και πεποιθήσεις που εξηγούνται μόνο εν μέρει από τη ενεστώσα εξωτερική πραγματικότητα. Μια δεύτερη, ασυνείδητη πραγματικ