Σημείωμα του επιμελητή

Τα βασικά θέματα αυτού του τεύχους είναι η παιδικότητα (το παιδικό) και το τραύμα.

Το παιδικό (the infantile) ήταν το αντικείμενο του διαδικτυακού συνεδρίου της ΙΡΑ που έγινε το 2021 στο Βανκούβερ. Τα κείμενα που έχουν μεταφραστεί είναι οι βασικές εισηγήσεις του συνεδρίου και οι περιγραφές από τρία τραπέζια που είχαν το αντίστοιχο θέμα.

Το τραύμα ήταν το θέμα του εκπαιδευτικού μέρους των τευχών του 2021. Εκτός από το εισηγητικό κείμενο του Weiss, περιλαμβάνονται εκεί τρία άρθρα επιφανών αναλυτών, διαφορετικών κατευθύνσεων.

Τόσο το τραυματικό όσο και η παιδικότητα φαίνεται να συμβαδίζουν με τις αποδιοργανωτικές εντάσεις που ζούμε σε παγκόσμιο επίπεδο. Εκτός από την πανδημία που απαιτεί ακατάπαυτα νέα σχήματα σκέψης και προσαρμογής σε μια διαρκώς απειλητική πραγματικότητα, έχουν προστεθεί ο καταστροφικός πόλεμος των Ρώσων εναντίον των Ουκρανών και εναντίον κάθε έλλογης σκέψης, τα ανεξέλεγκτα κύματα καταστροφικών θερμοκρασιών και η αποδιοργάνωση του παγκόσμιου κλίματος, όπως και μια πρόσφατη δήλωση του Γ.Γ. του ΟΗΕ, Antònio Guterres, που μας προειδοποιεί ότι η πυρηνική καταστροφή βρίσκεται μόλις έναν λανθασμένο υπολογισμό μακριά μας1.

Βρισκόμαστε σε μια εποχή παρόμοια με αυτήν που περιγράφει η Anna Seghers στο μυθιστόρημα της, Τράνζιτο. Καθώς καταρρέουν τα όρια και απειλούνται τα πλαίσια σταθερότητας, εγκαθίσταται μια υφέρπουσα απελπισία που δημιουργεί μια διάθεση φυγής, προκειμένου να γλιτώσει κανείς από το τραυματικό και να αναζητήσει καινούριες βεβαιότητες. «Όλη η γη ήταν στενάχωρη»2 λέει ο ανώνυμος ήρωας του μυθιστορήματος. Τι τίμημα όμως έχει αυτή η φυγή από το τραυματικό; Γιατί αντίθετα ο ήρωας αρνείται να φύγει και να γλιτώσει; Αρνείται επειδή δεν θέλει να αποδεχθεί αυτό το ρήγμα στην συνέχεια της εμπειρίας του. Και ενώ φαίνεται, εν μέσω μιας γενικευμένης πολυάσχολης φροντίδας για την σωτηρία, να κρατάει μια φαινομενικά παθητική στάση, αυτός απλώς ξέρει να περιμένει. «Μόλις αρχίσει η Αντίσταση, θα πάρω μαζί με τον Μαρσέλ ένα ντουφέκι»3, λέει στο τέλος του βιβλίου. Η