Καθώς το «in-fans» δεν μπορεί να μιλήσει, χρειάζεται έναν αφηγητή και συγκεκριμένα έναν ψυχαναλυτή σε μια σχέση μεταβίβασης, ο οποίος θα μπορέσει να ακούσει και πάλι την «σιωπηρή» γλώσσα που εκφράζεται την στιγμή του «Jetztzeit». Σκεπτόμενοι την εργασία του Φρόυντ επάνω στις αφασίες και τα γράμματα που αντάλλαξε με τον Φλις, μπορούμε να διαπιστώσουμε την ύπαρξη σημαντικών προδρόμων ιδεών οι οποίες συνιστούν ένα είδος προ-σημειωτικής, όπως και μια θεωρία της μνήμης. Εκτός αυτών, συνομιλητές στην ανάπτυξη του θέματος της Παιδικότητας στην ψυχανάλυση είναι επιπλέον, η ιστορία, η κοινωνιολογία, η σημειολογία και οι νευροεπιστήμες.