Οι παιδικές επιθυμίες και «το παιδί μέσα στον ενήλικα»: Τραπέζι στο Συνέδριο της IPA το 2021 στο Βανκούβερ (διαδικτυακό)

Η Adrea Celenza έκανε την εισαγωγή σε αυτό το τραπέζι το οποίο είχε ως θέμα του το παιδικό μέσα στον ενήλικα, διερευνώντας τον μητρικό ερωτισμό, τις τραυματικές εμπειρίες απώλειας και τις μεταβιβάσεις-αντιμεταβιβάσεις, με δύο παραδείγματα αναλυτικής διαδικασίας, όπου μεταφέρει το πώς με την θεραπευτική παρέμβαση, το παιδί μέσα μας γίνεται προσπελάσιμο και απαρτιώνεται.

Το άρθρο της Celenza, «Μητρικές ερωτικές μεταβιβάσεις και η εργασία του Αποκειμένου» [Abject], αντλεί από το έργο της Κρίστεβα επάνω στον μητρικό ερωτισμό, το αποκείμενο και τo ξαναζωντάνεμα μέσα στον μητρική ερωτισμό˙ η Celenza επισημαίνει ότι μέσω των ερωτικών μεταβιβάσεων, μπορεί συχνά να δει κανείς πώς μια αναλυόμενη έχει μεταφράσει και εσωτερικεύσει την ζωτικότητα της μητέρας της, αλλά και τις αναστολές της και τα καταστροφικά της δυναμικά. Η Celenza δείχνει παραστατικά πώς σκέφτηκε εκ νέου το υλικό μιας ασθενούς μέσα από την οπτική του έργου της Κρίστεβα. Η Κρίστεβα περιγράφει τον μητρικό ερωτισμό με την βαθύτερη του έννοια –πέρα από την σεξουαλικότητα– ως μια αποστολή ζωογόνησης και ανατροφής αφιερωμένη στην ζωή του παιδιού, καθώς και ως τον πρώτο παράγοντα αποπλάνησης, μεταφοράς των ασυνείδητων φαντασιώσεων προς το βρέφος να υπάρχει και να έχει την αγάπη της, μέσα από την αφή και το βλέμμα. Το μητρικό σώμα είναι το πρώτο σημαίνον του ερωτικού, αλλά ο μητρικός ερωτισμός μπορεί επίσης να αφαιρεί κάθε ζωτικότητα καθώς η μητέρα εισάγει το μωρό της στην προοπτική της αντιπαράθεσης με την απώλεια. Η τραυματική απώλεια μπορεί να δημιουργήσει ένα τρομακτικό κενό, το αποκείμενο,

συγκεκριμένα εντοπισμένο στο μητρικό σώμα ως ένα φρικτό αντικείμενο (-α), το οποίο μπορεί να μολύνει την ζωή, ως ένας τόπος φόβων που αφαιρούν κάθε ζωτικότητα. Αυτό το κενό μπορεί να ευθυγραμμιστεί με την εργασία του αρνητικού κατά Γκρην, με το γνωστό, το οποίο όμως δεν μπορεί να γίνει αντικείμενο σκέψης, και καθώς το παιδί φοβάται ότι θα κάνει ζημιά στον γονέα, ο αναλυόμενος φοβάται ότι θα βλάψει τον αναλυτή (ή θα βλαφτεί απ'