You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Αυτό το κείμενο διερευνά την εξέλιξη της ιδέας του τραύματος στο έργο του Φρόυντ και την αποφασιστική σημασία που έχει στην οργάνωση της ψυχικής λειτουργίας, μέσω μιας διαδικασίας δύο σταδίων, η οποία ονομάζεται après-coup. Ακολουθώντας τα τρία βήματα της θεωρίας των ενορμήσεων του Φρόυντ, ο συγγραφέας δείχνει ότι η σύλληψη του τραυματικού εσωτερικεύεται βαθμιαία προκειμένου να γίνει μια βασική ποιότητα όλων των ενορμήσεων, ως μια τάση επιστροφής σε μια προηγούμενη κατάσταση, και τελικά σε μια οργανική, άψυχη κατάσταση. Παραμένει ως ανοιχτό ερώτημα στον Φρόυντ, η σχέση αυτής της τάσης με τον Έρωτα, και ως εκ τούτου οι συνδέσεις μεταξύ του Έρωτα και της τραυματικής κατάστασης. Αυτό το ερώτημα έχει παραμείνει λανθάνον μέσα στην ψυχαναλυτική κοινότητα. Ο συγγραφέας προτείνει θα θεωρήσουμε τον Έρωτα ως μια απεριόριστα επεκτεινόμενη τάση, η οποία πρέπει να περιεχθεί προκειμένου να συμβάλλει στην εξέλιξη των εγγραφών. Έτσι, σκιαγραφείται μια τραυματική κατάσταση ως μια επιστροφή στο ανόργανο και μια άλλη τραυματική κατάσταση ως μια απεριόριστη επεκτασιμότητα˙ και οι δύο μετασχηματίζονται από το Υπερεγώ και τις επιταγές του, προκειμένου να δημιουργηθούν όλες οι μορφές της ζωής.