Εγκυστωμένα σωματικά εγγράματα και σωματική αφήγηση – Η απαρτίωση της σωματικής ανάμνησης στην ψυχαναλυτική τεχνική

Ξεκινώντας από την παρατήρηση ότι απουσιάζει από τη δουλειά μας με τους σοβαρά διαταραγμένους ασθενείς ένας επαρκής τρόπος σύνδεσης του σωματικού με το ψυχικό, συζητούνται δύο έννοιες οι οποίες εστιάζουν στους αστερισμούς σωματικά κωδικοποιημένου ασυνείδητου υλικού το οποίο χρήζει μιας ιδιαίτερης μορφής δι-εργασίας. Αναλύεται η έννοια του εγκυστωμένου σωματικού εγγράμματος, το οποίο αναφέρεται σε αμυντικές δομές οι οποίες είναι επικεντρωμένες στην αναστολή ή την αποδιοργάνωση μιας συναισθηματικής σωματικής παρόρμησης. Η ανισορροπία που εμφανίζεται κατ' αυτόν τον τρόπο, γίνεται αντιληπτή μέσα στον σωματικό-εαυτό ως ξένο σώμα. Αυτά τα εγγράματα είναι επαναληπτικά και δεν είναι επιδεκτικά συμβολικής τροποποίησης. Συζητούνται οι παραλληλισμοί μεταξύ του εγκυστωμένου σωματικού εγγράμματος, των αυτιστικών αντικειμένων (Tustin, F. 1980. “Autistic Objects.” International Review of Psycho-Analysis 27: 27-39) και της θεωρίας της αναστολής του Φρόυντ (Freud, S. 1926. “Inhibitions, Symptoms and Anxiety.” SE 20: 77-175). Κατά τη διαδικασία της άρσης του αποκλεισμού των εγκυστωμένων σωματικών εγγραμμάτων, αναδύονται σωματικά αισθήματα μέσα στη συνειρμική αλυσίδα, τα οποία θεωρούνται ως απόπειρες επικοινωνίας. Κατά την εξέλιξη της διαδικασίας την οποία αποκαλούμε σωματική αφήγηση, αυτές οι αντιληπτικές εμπειρίες εντάσσονται στο πλαίσιο άλλων σωματικών εμπειριών. Η δι-εργασία αυτού του υλικού στη μεταβίβαση και στην αντιμεταβίβαση, περιγράφεται υπό το φως των εννοιών του Lombardi (Lombardi, R. 2017. Body- Mind Dissociation in Psychoanalysis – Development after Bion. New York: Routledge). Δύο μελέτες περίπτωσης συμπληρώνουν τη θεωρητική συζήτηση.