You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Αυτό το άρθρο παρουσιάζει τον διάλογο της H. D. με τον Φρόυντ επάνω στο θέμα του χρόνου και της αχρονικότητας. Ο Φρόυντ παρουσίασε μια σύλληψη του χρόνου η οποία ποίκιλε, ανάλογα με τα διάφορα επίπεδα συνειδητότητας. Αλλά ενώ ο γραμμικός χρόνος παρουσιάζεται στην γραφή του Φρόυντ ως ένα βασικό μέρος της ανάπτυξης και του πένθους, η αχρονικότητα δεν έχει πλήρως αναπτυχθεί ως τέτοια. Μια συζήτηση του τρόπου που κατανοούσε τον χρόνο ο Φρόυντ ακολουθείται από μια ανάγνωση του απομνημονεύματος της H. D. Φόρος τιμής στον Φρόυντ [Tribute to Freud]. H H. D. προσφέρει μια σειρά από αναμνήσεις από διαφορετικές περιόδους της ζωής της, με έμφαση στην ανάλυση της με τον Φρόυντ. Η ανάγνωση του απομνημονεύματος παρουσιάζει μια έντονη και ερεθιστική αφήγηση της συνάντησης με τον Φρόυντ κατά την εποχή της ανάλυσης της και aprèscoup. Αυτή η μεταφορά έχει ως άξονα της την αχρονικότητα ως δρόμο προς το βασίλειο της φαντασίας και της φαντασίωσης˙ παρότι ο Φρόυντ δεν την είχε αναγνωρίσει επαρκώς ως τέτοια, ήταν καθοριστική για την προσπάθεια της H. D. να αναζητήσει μιας καινοτόμο ποιητική φωνή. Η σημασία και το φευγαλέο της αχρονικότητας συζητείται εδώ, με την χρήση ιδεών οι οποίες αντλούνται από το έργο των André Green και Walter Benjamin.