İçsel Ebeveyn Çifti Kavramı Üzerine Bazı Düşünceler

(Son hali 23 Eylül 2009'da kabul edilmiştir.)

Bazı hastalar bir eşle uzun vadeli bir ilişkide bulunamazlar. Bu ilişki meselelerini açıklamak için kendi içsel gerçeklikleri yerine dışsal gerçeklikle ilgili sebeplere başvururlar. Yazarlar kendilerini, içsel çift kavramını kuramlaştırmak üzere bir ilk denemeye sevk eden bazı klinik örnekler sunmaktadır: Bazı hastalar kendilerini bir çiftin parçası olarak görecekleri olumlu bir temsili içselleştirmeyi başaramazlar. Psikanalistler baba ve anneyi (ya da onların içsel temsilcilerini) “içsel bir çift” olarak birleştirerek tek bir nesne olarak değil, farklılaşmış ve tamamlayıcı ayrı varlıklar olarak düşünme eğilimindedir. Yazarların görüşüne göre bir içsel ebeveyn çifti, bebek tarafından farklı içsel nesneler kılığında da içselleştirilir. Dolayısıyla içsel ebeveyn çifti sadece baba artı anne toplamının ötesine geçen karmaşık bir yapı olarak görünür. Bu hastaların nevrotik cilasının altında, ağır hasarlı içsel ebeveyn ya da içsel ebeveyn çifti temsilleri vardır. İstikrarlı ve üretken bir içsel ebeveyn çiftiyle özdeşleşim kuramadıkları için psikanalitik çifte de saldırma eğilimindedirler. Nesne-olarakiyi-uyumlu-bir-çifti içselleştirme yolunda karşılaştıkları zorluğun sebeplerinden biri, Oidipus nitelikli alandaki erken çarpıtmalar olabilir.