You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Hayranlık uyandırıcı makalesinde, Bion'un psikanalitik olgunlaşması olarak tanımlayacağım -ki bu tanımlamayi hiçbir kasıt taşımadan yapıyorum- dikkate değer son dönem çalışmalarıni, erken ve orta dönem çalışmalarından ayıran Vermote, söz konusu değişimleri bizim için nitelendiriyor. Vermote ilgimizi özellikle Bion'un yaklaşımında meydana gelen ve geç dönem Bion terimini önerdiği önemli ve ihtilaflı değişime çekiyor. Bu değişimin kökeninin Transformations'ın [Dönüşümler, 1965] son bölümüne oturtulabileceğini; fakat yine de böyle bir dönüşümün ancak beş yıl sonra, Bion'un Londra'dan Los Angeles'a taşındığı sıralarda (ki o zamanlarda 72 yaşındaydı) yayımlanan Attention and Interpretation'da [Dikkat ve Yorum, 1970] tam olarak şekillendiğini öne sürüyor.
Kısaca Bion, bilme'nin, alışılagelmiş ya da ampirik yöntemler aracılığıyla ulaşılabilen psikanalitik nesneler üzerindeki sınırların ötesine gitmek için bir ihtiyaç olduğu sonucuna ulaşmış gibi görünüyor. Psikanalizin hastanın var olma tarzında temel bir seviyede değişim yaratabilme ihtimali varsa bu sınırların ötesine geçilmesi gerekiyordu. Bion'un ortaya koyduğu haliyle, bu temel seviye tüm ruhsal üretimlerin birincil kaynağıydı. Bion'un kuramsal düşüncelerindeki bu özel gelişim üzerine çalışmaları ve kendine ait iki klinik vaka aracılığıyla Vermote, geç dönem Bion fikirlerinin değerini tartışmaya açıyor. Vermote, “iki hatlı ruhsal değişim modeli” olarak adlandırdığı modeli meydana getirmek için farklı modeller olan erken ve geç dönem Bion'u birleştirmenin mümkün olduğunu öne sürüyor.
Geç dönem Bion'un ele aldığı meselelerin baskısı ve doğası göz önünde tutulacak olursa, tek bir makale ile sınırlı bir çerçevede ilgili tüm değişimleri yeterince anlamlandırmak fazlasıyla zordur.