You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Yazara göre, Isaacs'ın The nature and function of phantasy (1952, Klein'cı Düşlemin Doğası ve İşlevi) makalesi kökten gözden geçirilmiş bir psikanalitik düşünme kuramının geliştirilmesine önemli katkıda bulunur. Isaacs'ın belki de en önemli katkısı, düşlemin hem anlam yaratan bir süreç olduğu, hem de bütün anlamların -bunlara duygular, savunma “mekanizmaları”, dürtüler, bedensel deneyimler vs dahildir- bilinçdışı zihinsel yaşamda içinde var olacağı biçimi oluşturduğu mevhumudur. Yazar bir taraftan Isaacs'in önerdiği açık formülasyonları tartışırken, bir taraftan da Isaacs'in düşüncelerini kendisi şu düşüncelerle genişletir: 1) düşlemlemenin sadece bilinçdışı ruhsal içerik üretmediği, aynı zamanda bilinçdışı düşünmenin tamamım oluşturduğu fikri; 2) aktarımın, geçmişte meydana gelmiş ve o sırada deneyimlenemeyecek kadar rahatsız edici olan coşkusal olayları (analistle ilişki içinde) ilk defa düşünmeye yarayan bir düşlemleme biçimi olduğu mevhumu; ve 3) düşlemin önde gelen bir amacı ve işlevinin, insanın yaşadığı deneyimin hakikatini anlama ihtiyacını karşılamak olduğu fikri.
Yazar Isaacs'in düşlem kavramı ile Bion'un alfa işlevi kavramı ve insanın hakikati bilme ihtiyacı arasındaki ilişkiyi tartışır; aynı zamanda bilinçdışı içsel nesne ilişkilerine dair Fairbairn ile Isaacs'ın kavrayışları arasındaki farkları irdeleyerek çalışmasını tamamlar.