You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
(Son hali 22 Ağustos 2012'de kabul edilmiştir.)
Yazar, Jean Laplanche'ın “genel baştan çıkarma” kuramının ana tezlerine değindikten sonra, analistin bunlar sonucunda oluşan klinik konumunu ele alıyor. Tıpkı erişkinin çocuğa “gizemli mesajlar” göndermesi gibi, analistin görevi de bu birincil durumu yeniden başlatarak hastanın o mesajlara yeni “çeviriler” bulabilmesini sağlamaktır. Laplanche, bağlanmayı temsil eden ve destekleyen analitik çerçeve ile bastırılmış olan ve bilinçdışını oluşturan “cinsel” çerçevenin işlevi arasındaki ayrımı ortaya koyuyor. “Hatalı” çevirilerin yapıbozumunu ancak bu bilinçdışına odaklanılması kolaylaştırabilir. Benzer şekilde, Laplanche, analistin inşada -yani hastanın kendini inşa etmesinde- değil, yalnızca yeniden inşada rol alması gerektiğini öne sürer. Yazar, bu klinik modeli Freud'un mefhumları ve Bion'un değindiği alfa işlevi yoluyla gerçekleşen “dönüşüm süreçleri” ile karşılaştırıyor. Yazar, vaka malzemesi ile Laplanche'ın modelini ve yorum stratejisini ortaya koyuyor.