You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
(20 Kasım 2012'de yayımlanmak üzere kabul edilmiştir.)
Yazar, bu makalede, kendiliğin ilkel, temsil edilemez, ulaşılamaz görünen parçaları ve bastırılmamış bilinçdışı ile temas kurma yetimiz üzerine derinlemesine düşünüyor. Hastanın rüyalaştırması durma noktasına geldiğinde ya da bir duraklamayla karşılaştığında, analistin hastanın rüyalaştıramadığını rüyalaştırdığı ileri sürülüyor. Böylesine ilkel zihinsel durumlar ve kendiliğin kökeniyle temas kurmak; tarihsel hakikati keşfetmek ya da bilinçdışı içeriği geri kazanmak için değil ruhsallığın farklı kısımları arasında devinim sağlamak için arzu edilir. Zihni genişleten ve ruhsal gelişimi sağlayan devinimin kendisidir. Bion'un cesur ve cüretkâr mefhumu “duraklama”, olgun coşkular, düşünme ve rahim içi yaşam arasında bir bağ olduğunu ileri sürerek zihnin bağlantı kurulamaz gibi görünen durumlarıyla köprü kuran bir model görevini görür. Bion, çoğu zaman varsanı boyutuna varan analistin spekülatif muhayyilesini ve sezgisini vurgulayarak bizi yaratıcı bir şekilde “rüyalaştırmaya”, zihnimizin özgürce gezinmesine izin vermeye teşvik eder. Ancak bilinç ile bilinçdışı arasındaki bağlantı yerinde bulunan rüyalaştırma, ruhsal dengeyi altüst eder ve kişiliğin psikotik ve psikotik olmayan kısımları arasında kargaşaya neden olarak bir felaket tehdidi oluşturur. Bu yüzden sıklıkla dış gerçekliğe bel bağlayan daha doymuş bir düşünme biçimi vasıtasıyla rüyalaştırmadan kaçınmaya çalışma
Bu yazının kısaltılmış bir versiyonu Sekizinci Gelişmekte Olan Britanya Nesne İlişkileri Yıllık Konferansı: Kendilik ve Nesne İlişkileri'nde sunulmuştur. Seattle, WA, ABD, Kasım 2011.
eğilimi vardır. Muhtemelen rahim içi yaşantının bir kalıntısı olan analistin rüyalaştırması ve sezgisi, makalede duraklamaya nüfuz etmenin ve duraklamayı aşmanın bir yolu olarak derinlemesine işlenmiştir, böylelikle hastanın ve analistin tahammül edilemez zihinsel durumlara ve coşkusal deneyimin bilinmezliğinin acı veren farkındalığına tahammül etmesi sağlanmış olur. Bu süreçler makalede klinik örneklerle açıklanacaktır.