You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Gariptir ki Paul-Claude Racamier'nin eserleri İngilizceye hiçbir zaman çevrilmemiştir. Başta kendi kurduğu Besançon yakınlarındaki La Velotte olmak üzere değişik kurumlarda tedavi ettiği psikotik hastalarla olan tecrübelerinden kaynaklanan önemli miktarda eser üretmiştir. Aynı anda hem psikiyatr hem de psikanalist olarak eğitim aldığından Chestnut Lodge'da bulunmuş ve başta psikotiklerle ilgili olanlar olmak üzere uluslararası psikanaliz yazınıyla içli dışlı olmuştur. Kurumsal tecrübelerini Serge Lebovici, René Diatkine ve Philippe Paumelle ile beraber kaleme aldığı Le psychanalyste sans divan (Divansız Psikanalist) kitabında aktarmıştır. Sacha Nacht, Francis Pasche ve Evelyne Kestemberg ile de yakın ilişkileri vardı. Racamier, Jacques Lacan'ın etkisine mutlak suretle karşı koyan Fransız psikanalistlerinden -sayıları düşündüğünüzden çoktur- biriydi. Bu metnin sonundaki “sapkın düşünce” üzerine değerlendirmeleri bizzat Lacan'ın düşünceleri üzerinde modellenmiş bile olabilir. Özgün bir klinisyen olarak bir dizi yeni kavram üretmiştir, örneğin, Oidipus ötesi (Oidipus karmaşasına karşıt şekilde yapılanmış bir örgütlenme tipini anlatmak için) ve ensestsi (ensesti kelimenin cinsel anlamında değil çocuğu ebeveynler üzerinde saplantılı kılan ve çocuğun özerk gelişimini engelleyen ebeveyn ile çocuk arasındaki yakın bir ilişki biçimi anlamında ifade eden terim). Psikotik örgütlenmede kendi kendini doğurma düşleminin hayati önemini göstermiştir; büyük ilgi çeken -en azından Fransa'da- “narsisist sapkınlık” kavramını ayırt etmiştir. Burada sunmak üzere seçtiğimiz de, sapkınlıklara yepyeni bir yaklaşım getiren bu kavramdır. Cinsel sapkınlıkların,