You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
21 Mayıs 2014'te yayına kabul edilmiştir.
Öncelikli amacım Winnicott'un, 1955 tarihli olup kendisinin ölümünden sonra yayımlanan bir analizden kesitlere ilişkin ayrıntılı notlarının altında yatan örtük varsayımları tanımlamaktır. Keşiflerimden biri 1955 kadar erken bir tarihte Winnicott'un baba figürüne verdiği önem; bir diğer keşfim ise düşünüşünün derin Freudçu kökenleridir. Bu makalede “baba işlevi” (paternal fuctioning) ile “psikanalitik çerçeve” (psychoanalytical frame) kavramlarını bağlayacak yeni bir yol öneriyorum. Bu varsayımımı geliştirirken, Winnicott okumam ile José Bleger'in çerçeve (frame) üzerine çalışmasına dair kendi okumamı karşılaştırıyorum. Winnicott gibi ben de, analist ile hastanın “henüz” (as yet) … tamamen farkında olmadığı şeye odaklanarak, bir keşif sürecini etraflıca araştırmaya çıkıyorum.
Önerim Winnicott ile Bleger'in düşüncesini bir kılmak değil. Eklektik bir yaklaşımın tuzağından kaçınmayı ve böylelikle her ikisinin düşünüşlerindeki ilişkili derinlik ve ötekilikleri fark etmeyi amaçlıyorum. İkisinin zihnimdeki “buluşmasını” okuyucuyla paylaşmak istiyorum.
Let me not to the marriage of true minds
Admit impediments.
(Shakespeare, Sonnet 116)*