You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
5 Mart 2014'te yayına kabul edilmiştir.
Goethe'nin modern çağın destansı başyapıtı Faust'ta, bilgi peşindeki ana kahraman, engellenmelerinin matemini emeğinin meyveleriyle tutup, bunların sınırlı doğası ve önüne çıkan engeller karşısında şu şekilde yakınır:
İçimde yeni bir güç doğamıyorBir karış bile uzayamadı boyumSonsuzluğa hâlâ bir adım yaklaşamadım
Faust, sonsuzluğun hasretini çekmektedir ve bu nedenle özleminin yeni nesnesi olan tümbilirlikle karşılaştırıldığında, bilgiye ulaşmak için gösterdiği sonsuz çabanın silik kazançları önemsiz görünmektedir. Faust “gerçekleri göz önünde bulundurma”ya saplanıp kalmıştır bu ruh hali ise şeytanın çalışması için verimli bir zemin hazırlamıştır; nitekim Mefistofeles engellerin olmadığı, tüm arzuların gerçekleştirilebildiği bir dünya sunmaktadır.
Mefistofeles kendisini “her şeyi değilleyen” ruh olarak tanıtır ve şöyle devam eder:
var olan her şey hak eder yok olmayıhiç doğmamış olsa daha iyi
Mefistofeles olumsuzluk ilkesini, düşünce ve yaratıcılığın karşısavını canlandırır. Faust'un kendi başına bağımsız bir varlığı olmayıp iyinin varlığı üzerinden var edildiğini öğreniriz. Bazıları kötülüğü/insana duyulan nefreti