Seansta Bilinçdışı Düşlemin Bulunup Çıkarılması: Biçimin Tanınması

Bilinçdışı düşlem kavramı psikanaliz düşüncesinde merkezi bir rol oynamıştır ve hâlâ da oynamaktadır. Yazar, bilinçdışı düşlemlerin analiz seanslarında aktarım ilişkisi içinde yaşandığı ya da canlandırıldığı haliyle, çeşitli biçimlerde ifade bulmasını tartışmaktadır. Bu makale ayrıca erken döneme ait “ham”, “simge öncesi” düşlemlerle bağlantılı coşkusal yönlerin psikanalizdeki etkisini araştırarak ve bu düşlemlerin bedensel ögelerinin anlam oluşturma süreçleriyle nasıl iç içe geçtiğini ele alarak Klein'ın simge oluşumu kuramını geliştirme amacını taşımaktadır. Yazar, ilkel bilinçdışı düşlemlerin psikanaliz seansında ortaya çıktıkları halleriyle ifade bulma biçimlerini izlemektedir. Hastayla analist arasındaki iletişimde deneyimlenmesi muhtemel coşkusal etkinin büyük ölçüde, cisimleşmiş biçimde yaşanan ve hissedilen ilkel düşlemlerle ilintili “semiyotik” yönlere bağlı olduğunu ileri sürmektedir. Simgesel denklemin tipik örneği olan bilinçdışı düşlemlerden hakiki anlamda simgeleştirme ortaya koyan bilinçdışı düşlemlere doğru bir geçiş olmasından çok, bu iki tür bilinçdışı düşlem bir arada var olabilir ve analiste iletilen şeyin içinde kendilerine aynı anda yer bulabilirler. Erken döneme ait düşlemlerin bedenle ve işlenmemiş coşkularla yakından ilişkisi olduğundan, analistin içine yansıtıldıklarında güçlü bir rezonans yaratabilirler; bu rezonans bazen fiziksel olarak da deneyimlenebilir ve analistin karşıaktarımının ayrılmaz bir parçasını oluşturur.