You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
9 Şubat 2016'da yayına kabul edilmiştir.
“Nesne Kullanımı ve Özdeşleşmeler Yoluyla İlişki Kurma” makalesi, özünde yatan pek çok meseleye sadece değinilmesi sebebiyle hakkında yazmayı çok zor bulduğum, dönüm noktası oluşturan bir çalışmadır. Okurunun makaleyi yalnızca okumasını değil, aynı zamanda yazmasını da gerektirir. Makaleyi benim okuyuşum/yazışımda anne, bebeğin onu dış nesne olarak gerçekten yok etme (annenin yeterli bir anne olma hissini yok etme) ve bu yıkımı algılama sürecinde gerçek hale gelir. Anne aynı zamanda, yıkımdan hayatta kalmanın gerektirdiği psikolojik çalışmayı deneyimleme sürecinde de bebek için gerçek bir dış nesneye dönüşür; bu çalışma düşlemlenen nesneler dünyasında yoktur. Analist ya da anne yıkımdan hayatta kalamamış olabilir. Analistin hayatta kalmaktaki yetersizliğini kabul edebilmesi ve gerekirse böylesine uzamış bir deneyimin hem hasta hem de analist üzerindeki son derece zarar verici etkileri sebebiyle analizi bitirebilmesi çok önemlidir. Yazar, analistin yıkımdan hayatta kalabildiği ve kalamadığı analizlerin klinik tartışmalarını sunmaktadır.