Çağdaş Sohbetler: Kimeraların Kolları*1

5 Temmuz 2015 tarihinde yayına kabul edilmiştir.

Bu makale 1974'te Michel de M'Uzan tarafından “kimera” kavramına getirilen yaklaşımla Thomas Ogden'in “analitik üçüncü” üzerine düşüncelerini karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Böyle bir karşılaştırma farklı kuramsal yaklaşımlara rağmen, çağdaş psikanaliz araştırmalarının odağındaki konulardan biri olan bilinçdışından bilinçdışına iletişimin, seans alanına yayılan öznelliklerarası verilerin kavranmasını mümkün kıldığını gösterir. Yazar, M. de M'Uzan’ın “kimera” kavramını gözden geçirdikten sonra (“kimera” hem hastanın hem analistin bilinçdışının bir ürünüdür ve analistin depersonalizasyon esnasında ortaya çıkar), kendi hipotezinde kimeranın varsanımsı bir haldeyken yaratılan ve yaratılışıyla travmanın bedensel ve coşkusal temellerine ulaşmayı mümkün kılan bir tür öznelliklerarası üçüncü olduğunu ileri sürer. Yazar kimerayı bir çiftin iki üyesi arasında farklı biçimlerde ifade bulan zihinsel bir “çizmece oyunu” gibi tarif eder. Ayrıca bu makalede ele alındığı şekliyle yazar, analisti ele geçiren kimeranın her iki tarafın travma içeren bölgeleri arasındaki bilinçdışı yakınlıkla desteklendiği ve acı çeken alanların temellendirilmesine, düzenlenişine ve paylaşılmasına izin verdiği fikrindedir.