Araöznelliğe dair Freudcu ve Freud sonrası yaklaşımları değerlendiren Beatrice Ithier, Michel de M'Uzan ve Thomas Ogden'in çalışmalarını karşılaştırmıştır. Bu karşılaştırmaya ben de Christopher Bollas’ın çalışmaları üzerine bir değerlendirmeyi ekliyorum. Bu üç kuramcının fevkalade yaratıcı klinik yaklaşımlarını, derinlemesine işledikleri Freudcu bilinçdışı iletişim mefhumuyla ve kimlik konusuna yeni yaklaşımlarla pekiştirdikleri görülmektedir. Travma içeren kimeralar hayal ürünü kimeralardan ayırt edilmeye çalışılmış; analistin hastaya dönüştüğü, paylaşılan düşler aracılığıyla yeni öznelerin yaratıldığı ve bu yolla yeni canavarların ortaya çıktığı, olmakla oluşmak arasındaki akıcı alışverişin damgasını vurduğu ruhsal alana girmek için gerekli dönüşümleri yaşayan analistin deneyimine dikkat edilmiştir.