Analistin Anlatı İşlevi: Bir Olasılık İcat Etmek*1

20 Mayıs 2016’da yayına kabul edilmiştir

Bu makale, çocuklarla yapılan klinik çalışmalarda adım adım ortaya çıkan analistlere özgü ruhsal bir işlevi betimlemektedir. Bu, analistin hayalleme yetisini -anlatı işlevini- içeren ve a işlevinden türeyen ruhsal bir niteliktir. Yazar, hastaların simgeleştirme güçlükleri sebebiyle analiz alanında bu işlevin geliştiği iki klinik durumu ele almaktadır. İlk vakada temsil edilmesi mümkün olmayan erken bir travma deneyimi söz konusudur. Analist, temsil etme yeteneğini hastaya ödünç vererek bir düşlem dünyası yaratmaya ve kâbusları “düşlenebilir” rüyalara dönüştürmeye olanak sağlayan bir anlatı oluşturmuştur. Başka bir deyişle, ruhsallıkta şifrelenmiş olan ham deneyimleri niteleyen temsil edilemeyen, dayanılmaz gerçekliğin özelliğini bertaraf etmiştir. İkinci vakada analistin anlatı işlevi, temsil etme yeteneğinin henüz oluşmadığı otistik bir bozukluktan muzdarip bir çocuğu saran kabukla, yalıtımla bağlantı kurmayı amaçlamıştır. Analist hastanın basmakalıp tekrarlayıcı oyununa bir anlam sağlamış, böylece çocuğun öznelliğini dokuyarak adım adım bir ötekilik kavramı sunmuştur. Yazar, bu işlevin seansın tematik yapısı içinde hem travma içeren durumun (temsilleri paylaşma yeteneğiyle) derinlemesine çalışılmasına hem de ruhsal bir kumaş oluşturmaya nasıl olanak sağladığını göstermeye çalışmaktadır.