J Vakası: Pandemi Sırasında Psikanalist Olarak Çalışmak*

J'nin analistinin giriş niteliăindeki açıklamalarını okuduktan sonra, hastasının ilk analistinin sınır aşımında bulunup kendisine çok yaklaştıăını hissettiăindeki coşkusal kafa karışıklıăı deneyimini nasıl ön plana çıkardıăı anında dikkatimi çekti. J'nin kaygı duyguları o kadar yoăun hale gelmişti ki kendisini intihara meyilli hissetmiş ve görünüşe göre ilk analistinin ısrarıyla kendisine başka bir analist bulmak zorunda kalmıştı. Bu deneyimin kendini tekrarlama tehlikesi ortaya çıkmış, sadece dokuz ay süren ikinci analizde J bu sefer kendisini aşırı-yakın bir analiz ilişkisinden çıkartmayı başarmıştı. Ancak kısa süre sonra yeniden analiz arayışına girmişti.

Şimdiki üçüncü analist, selefleriyle aynı kaderi paylaşıp paylaşmayacaăını merak etmeye mahkûm olacaktır. Hasta, Henry Rey'in (1994) ve çekirdek karmaşa kuramında Mervyn Glasser'in (1979) tanımladıăı klostro-agorofobik ikilemle aşırı derecede meşgul görünmektedir. Hasta nasıl -alttan alta ya da çok da alttan alta olmadan- analiste, özellikle de kadın bir analiste kendisine yaklaşması, çok yaklaşması için baskı yapıp sonra da onu kendisinden uzaklaştırabilir? Bu deăişken güç-alanı, COVID-19 kapanmasının belirli ve olaăandışı koşullarında ve insan-insana analizden sanal iletişime geçişte nasıl ortaya çıkabilir?

Daha sonra J'nin akademik açıdan başarılı ve rekabetçi olduăunu, kendisini başkalarına haset eden, “hazıra konan bir çocuk” olarak adlandırdıăını

ve açıkça başarılı olmasına raămen sonunda kendisini aşaăı gördüăünü okuyoruz. Servetin yetersizlik duygusunu kalkındıracaăını hissediyor ve ayrıca “para sahibi olmanın baăımlı olduklarının onu terk etmesine engel olacaăına” güveniyor. Analistin nasıl birkaç usta tanımlayıcı fırça darbesiyle önemli bilgileri vermesine hayranlık duyuyorum. Hastanın özgüveninin düşük olduăunu ve bu durumu düzeltmek için yaptıăı manevraların geri teptiăini anlıyoruz. Görünüşe göre başkalarına duyduău hasedin ve başkalarının ona haset etmesin