You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Klinik bir metni yorumlamadan önce bir hususu aydınlatmak yerinde olacaktır. Metin hastanın çaărışımlarının kelimesi kelimesine bir dökümü olsa bile, bunu yorumlayan kişi sadece metne ve metnin yazarına atıfta bulunur, hastaya deăil.
Metnin yazarı anonim olduăunda, yorumcu kendisini ne hasta ne de analist hakkında hiçbir şey bilmediăi, her ikisini de hayalinde canlandırmak zorunda kaldıăı bir durumda bulur. Bildiăi tek gerçeklik metindir. Metnin, analistin “içsel nesnesinin/hastasının” bir yönünü -burada içsel nesne J'dir- ortaya çıkardıăı doărudur ancak burada içsel nesne, metin halinde sabit bir durumdadır ve yazılı metnin, analist tarafından sözlü olarak sunulan klinik durumdan çok farklı olduău muhakkaktır. Bu nedenle, yazılı metin ile hasta arasında ve metnin yazarı ile analist arasında bazı boşluklar olacaktır. Hem yorumcu hem de analist yaşayan bir insanın bir metinden çok daha canlı olduăunu bilirler. Ve seans sırasında, ister fiziksel olarak orada ister uzakta olsun, hasta, söyledikleri aracılıăıyla yazılı metnin ifade edebileceăinden çok daha fazla bilgi aktarır. Telefondaki sözel ifade bile, seansın analistin görüşme odasında birbirlerinin fiziksel varlıăında gerçekleştiăi zamandakine benzer bir şekilde, analistin dinlemesini etkileyen ve düşünmesi üzerinde daha büyük bir etkiye sahip olan birçok niteliăi aktarır. Dolayısıyla, fiziksel boyut her iki taraf için de ses boyutuyla sınırlı kalmaz.