You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Şubat 2020 sonunda, COVID-19 salgını gözle görülür biçimde önem kazanınca, birçok psikanalistin yanı sıra ben de analitik ortamda bir deăişikliăe (Meltzer, 1967) gittim. Daha birkaç hafta önce hayal bile edilemeyecek şey yeni gerçekliăimiz olmuştu. Artık sadece “zor koşullarda elimizden gelenin en iyisini yapmak”la (Bion, 1979) deăil, hem hasta hem de psikanalist için bir krizin göbeăinde psikanaliz yapmaya çalışmakla karşı karşıyaydık.
Hem analistin hem de hastanın yepyeni bir dış baskı altında olduău bir sırada analiz yapmak, her krizde kendine özgü öngörülemeyen ek zorluklar getirebilir. Hâlihazırdaki durumda aynı odada yapılan görüşmeleri bir tarafa bırakmamız gerekiyordu. Artık, 3 deăil 2 boyutlu bir ortam kullanmak durumundaydık; hâlâ canlı ve karşılıklı etkileşimin olduău bir ortamdı bu, ancak alışılmış işaretler yoktu ve gayet sıra dışı bazı ilaveler vardı.
J vakasını tartışmaya çalışırken, her durumda yapacaăım üzere klinik notlara bakacaăım: Ancak sadece hastanın yeni deăişen bu analitik ortamla etkileşimine özgü dinamiklerin bariz göründüăü durumları araştıracaăım. Benim analitik düşünüş tarzıma göre, aktarım ilişkisinde canlı olan kısım çok önemlidir. Fakat burada, analistin bu yeni baălam içerisinde anlamı işe yarar şekilde yorumlamasına elveren canlılıkta bir aktarım ilişkisi (Joseph, 1985) bulabilecek miyiz?