You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Bu metin, Freud'un çalışmalarında travma mefhumunun gelişimini ve bu mefhumun, après-coup adı verilen iki aşamalı bir süreç vasıtasıyla ruhsal işleyişin örgütlenmesindeki belirleyici önemini araştırmaktadır. Yazar, Freud'un dürtü kuramının üç adımını izleyerek travma yaratıcı unsur kavrayışının daha önceki bir duruma, en nihayetinde de inorganik, cansız bir duruma geri dönme eğilimi olarak tedricen içselleştirildiğini ve tüm dürtülerin temel bir niteliği haline geldiğini göstermektedir. Bu eğilimin Eros'la olan ilişkisi, dolayısıyla da Eros'la travma yaratıcı hal arasındaki bağlantılar Freud için yanıtlanmamış bir soru olarak kalmıştır. Psikanaliz camiası içinde ise bu soru örtük kalmıştır. Yazar, Eros'u, gelişmekte olan kayıtlara katkıda bulunabilmesi için kapsanmaya gereksinim duyan, sonsuz şekilde genişletilebilir bir eğilim olarak tasarlamayı önermektedir. Bu sebeple bir travma yaratıcı hal inorganik olana dönüş olarak diğer bir travma yaratıcı hal ise sonsuz bir genişletilebilirlik şeklinde tasarlanır. Her iki tasarı da üstbenlik ve onun buyrukları tarafından tüm yaşam formlarını meydana getirebilecek şekilde dönüştürülür.