Ebeveyn-Bebek Psikoterapisinden Esinlenen Erişkin Psikanalizi: Analistin Metaforik İşlevi*

Bu makale, ebeveyn-bebek psikoterapisinde (EBP) gözlemlenen bir görüngüyü incelemektedir. Metaforlar analistin içinde oluşur ve bir kez dile getirildikten sonra anne ve/veya çocuğun mevcut zorluğunu anlamak için araçlar haline gelebilirler. Makale, bir anne ve EBP başladığında dört haftalık olan oğluyla yapılan çalışmadan kesitler içermektedir. Bu kesitleri, erişkin bir hastanın analizinden bir kesit takip etmektedir. Her iki analitik ortamda da analist kendisini bir açmazın içinde bulur, ta ki sırasıyla anne ve analizan için bir metafor bulana kadar. Yazar, EBP deneyimlerinin neden bir analiste erişkin hastalara da metaforlar önermek ve böylece onların ıstırabını daha iyi anlamak konusunda ilham verebileceğini araştırmaktadır. Dilbilim kuramının metaforların çocuksu kökenlerinin altını çizen yönlerinin yanı sıra, başka analistlerin çalışmalarında metaforların kullanımına ilişkin görüşler de sunmaktadır. Ayrıca yazar, bir metaforun geçerliliğinin -hastanın iç dünyası hakkında temel bir şeyi ifade edip etmediğinin- hastanın ona verdiği yanıtı takip ederek nasıl değerlendirilmesi gerektiğini açıklamaktadır. Son olarak, metaforun tutumlu ve temkinli olarak kullanıldığında, hastanın kendi iç dünyasını haritalandırmasını sağlayan değerli bir araç olduğu görüşünü savunmaktadır.