Bu makale, psikanalizde “aktarım” kavramının bir sunumudur. Freud'un düşüncesinde aktarım hareketleri, çocukluk prototiplerinin tekrarı olan eğilimlerin veya düşlemlerin yeni baskıları ve kopyalarıdır ve canlı bir gerçeklik hissiyle yeniden yaşanırlar. Bu metin, Freud'un aktarım üzerine düşüncesini ve Freud sonrası yazarlar tarafından oldukça geliştirilmiş olan karşıaktarımın önemini göstermektedir. Ardından, tutkulu aktarım ya da tersine çevirme yoluyla aktarım gibi temel aktarım biçimleri sunulmaktadır. Aktarım hakkındaki psikanalitik düşünce, analistin tarafsızlığını incelemeye ve seansların ortamına önem vermeye yol açar. André Green, analiste yöneltilen aktarımın aynı zamanda analitik ortama ve konuşmaya yönelik bir aktarım olduğunu vurgular. “Analitik durumun” (Donnet) karmaşıklığı içinde konuşma, aktarımın ele alınmasının (Rolland) etkisiyle dönüşür.