You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Fain'in “Âşığın Sansürüne” (1971) ilişkin kuramsal kavramsallaştırması, hipokondriya nitelikli meme kanseri korkusunun temsil edilmeyen travma yaratıcı yönlerini araştırmak için bir çerçeve sunar. Anne rolünün hem bebeğin annesi hem de babanın âşığı olarak işlev göremeyişi, birincil psikosomatik bağda önemli eksiklikler yaratır. Yazarlar, ikili anne işlevinin bebeğin annesi yönünün önemine dikkat çekmeyi amaçlamaktadır. Hipokondriyası olan hastanın yaşadığı tekrarlayan tehditkâr senaryo, ruhsal çiftecinselliğin ve dolayısıyla cinsel kimliğin yetersiz inşasına işaret eden bir tür patolojik otoerotizm olarak kabul edilir. Hipokondriya nitelikli meme kanseri korkusu olumlu bir varsanı oluştururken, sağlıklı memenin inkâr edilmesi olumsuz bir varsanıyı (Green, 1993) temsil eder. Ölüm korkusunun yansıtıldığı beden topos'u, öznenin geçmişiyle ilgili temel çağrışımların varlığına işaret eder. Bu tür akut hipokondriya nitelikli kaygıları çevreleyen karmaşıklıklar, bir kadın hastanın analizinde gösterilmiştir; bu analiz sırasında analitik ikili, zihinselleştirme yetisini geliştirmek için farklı anlam düzeylerini açığa çıkarmaya ve inşa etmeye başvurmuştur.