Psikanalistin formasyonunun standartlaştırılması psikanaliz hareketi tarihinde sıklıkla sorgulanmış ve eleştirilmiştir. S. Bernfeld'in bu konuda hazırladığı rapor1 M. Safouan tarafından geniş olarak yorumlanmıştır.2 Elbette 1953'den başlayarak Fransız psikanaliz hareketinde ortaya çıkan açık krizin3 ve psikanalistlerin kendilerini, formasyona kefil bir örgüt olan Uluslararası Psikanaliz Birliği'nin (IPA) dışında bulmalarının bu konu üzerinde düşünmelerine yol açmamış olduğu da söylenemez. Lacan'ın Uluslararası Psikanaliz Birliği ile olan kavgasının nedeninin psikanalizi uygulama biçiminin kabul edilmesi zorunlu olan aşırı törenleşmiş uygulamayla çelişmesi olduğunu da anımsamak gerekir.4 Çünkü, Lacan'ın ilk dönemlerden başlayarak değişken süreli seans uygulaması uluslararası örgüt tarafından zorunlu kabul edilen standart seans süresi ile uyuşmazlığa neden olmuştur.