You do not currently have permission to view the full text for this document. Please sign in to an account with an active subscription or contact support.
Bu yazıda psikozun çocuklukta bir noktaya kadar yaygın olduğunu, fakat semptomların bu yaşa özgü olağan güçlükler ardında gizlendiği için, fark edilmediğini göstermeye çalışacağım. Çevre, duygusal gelişimdeki bozulmalarla başa çıkma veya onları gizleme konusunda başarısızlığa uğradığında ancak tanı konabilir. Böylelikle çocuk, hastalık olarak tanımlanan bir savunma hattı düzenleme gereksinimi duyar. Bu kuram, bireyin ruh sağlığının temelinin, erken bebeklikte bebeğinin bakımıyla meşgul olan annenin doğal olarak edindiği tekniklerde yattığını varsayar. Bebeğin duygusal gelişiminin erken dönemlerindeki ve yeterince iyi bir duygusal çevre olmadığında, bebek tarafından üstesinden gelinemeyecek olan uğraşın kısa bir tanımını yapacağım.
Çocukluk psikozları konusunu ele almanın iki yöntemi vardır. Bu yöntemlerden biri, yetişkin psikiyatrisinde iyi bilinen ruhsal hastalık yapılanmalarının, çocukluğun erken yıllarında ve erinlikten önce ortaya çıktığını göstermeye çalışmaktır. Creak (1952), sistemli bir kendi içine dönmeyle birlikte garip davranış örüntüleri ve fiziksel işlevselliğin ikincil bozukluklarını içeren bir psikoz türünü ele alır ve tüm pediatrlar ve çocuk psikiyatrları tarafından iyi bilinen bir çocuk tipini net olarak tanımlar. Bu yolla, melankolik durumları, manik-depresif ruh hali dalgalanmalarını, hipomanik huzursuzluğu, konfüzyonel durumların çeşitli türlerini ele almak ve bunların çocukluktaki genel görünümlerini