çoğul gelenekler, tekil iletim?*: psikanalitik bir derginin basım deneyiminden yola çıkarak oluşan düşünceler ve ötesi

Sevgili meslektaşlarım, Buluşmalarınıza katılmanın benim için bir onur ve büyük bir zevk olduğunu söylemek istiyorum. Bu sayede, psikanalizde her birimizi ilgilendiren bir konu olan; gelenek ve ileti hakkında düşüncelerimi ve sorgulamayı sizlerle paylaşma olanağı buluyorum.

Çağdaş ve güncel sayılabilecek bir konumu sunmaya çalışacağım. Çağdaş sıfatını sözcük anlamı ile ele alalım; çağdaş, contemporain = cum tempus. Yani, zamanın izlerini taşıyan, zamanla şekillenen. Yunanca, σύν τω χρόνω, σύγχρονος Çağdaş olan; anlamsal soy kütüğünde bir yandan güncel olanın geçiciliğini yüzeyde tutar, öte yandan geçmişi taşır, önce olanı sunar. Bununla birlikte, gelecek üzerine hiçbir hak iddia etmez. Çünkü gelecek olan, tanım itibari ile bilinmezdir, farklıdır.

Böylece sizlerle, alınan bir yolun izlerini, “sonradan anlamlandırılarak” gerçekleştirilen özümlemenin izlerini taşıyan soruları paylaşmak istiyorum. Ama sizlerle ayrıca “eşzamanlı” sorunları da paylaşmak isterim; sizin sorunlarınızla eşzamanlı olanları, burada ve şimdi, sizlerin ve bizlerin olanları. Çünkü güncel ve çağdaş olanın bir başka yönü de budur. Konuşmamı, bu buluşmanın alt temalarının birinde (“psikanalitik mirasların iletimi”), çok yerinde bir şekilde öne sürmüş olduğunuz gibi çoğul yönüyle ortaya koyacağım. Bana ayrılan sürede