içe çekilme ve gerileme*^,**

Son 10 yıl boyunca kendimi, analiz sırasındaki aktarım içerisinde gerileyen çeşitli yetişkin hastalara dair deneyim kazanmaya zorladım.

Aslında klinik anlamda gerilemeyen bir hastanın analizindeki bir hadiseden bahsetmek istiyorum ki bu hastanın gerilemeleri, analitik seanslarda ortaya çıkan anlık içe çekilme halleriyle sınırlanmıştı. Bu geri çekilme hallerini ele alışım, gerileyen hastalarla olan deneyimimden fazlasıyla etkilenmiştir.

(Bu makalede, içe çekilme ile, dış gerçeklik ile uyanıklık ilişkisinden anlık kopuşları kastediyorum; bu kopuş bazen kısa uyku biçiminde olur. Gerileme ile, bağımlılığa gerilemeyi kastediyorum ve erotojenik bölgeler anlamında gerilemeyi özellikle kastetmiyorum.)

Şizoid-depresif bir hastanın analizine ait tüm malzeme içerisinden seçilen altı manidar bölüm serisini vermeyi seçiyorum. Hasta, ailesi olan evli bir erkektir. Mevcut hastalığın başlangıcında, kendini gerçek dışı hissettiği ve spontanlığa dair sahip olduğu çok az kapasiteyi kaybettiği bir çöküş yaşadı. Analiz başladıktan birkaç ay sonrasına kadar çalışamamıştır ve başlangıçta bana hasta olarak bir akıl hastanesinden gelmiştir. (Bu hasta benimle savaş sırasında kısa süreli bir analiz yapmıştır; bunun sonucu olarak, ergenliğe dair akut bir rahatsızlıktan klinik olarak iyileşme göstermiştir, fakat içgörü kazanmamıştır.)

Bu hastayı bilinçli olarak analiz aramaya iten temel şey, diğer insanlar tarafından başlatılan ciddi sohbetlere çok zekice katılabilse de,

dürtüsel olmak ve özgün görüşler üretmekteki acizliğidir. Onun neredeyse hiç arkadaşı yoktu; çünkü onu sıkıcı bir eşlikçi yapan bir şey başlatmaktaki yetersizliğinden dolayı arkadaşlıkları bozulmuşt