“bebek gözleminin öğrenme deneyimi”*^,**: dinleme, görme, kapsama ve duygulanımsal uzaklığı düzenleme kapasitesinin gelişimi

1949 gibi erken bir tarihte, psikanalitik eğitime Esther Bick1 tarafından sunulan bebek gözlemi yıllar içinde sadece psikanalitik çocuk psikoterapisinin değil, aynı zamanda tüm dünyadaki yetişkin psikanalitik eğitim programlarının temel bir direği haline geldi.

Bebek gözlemi, adayın bir bebeğin psişik gelişiminin erken aşamalarını incelemesinden ziyade, yeni doğan bir bebeğin kendine özgü bir yolla dünyaya girişi ve anne/bakımveren ve diğer aile üyeleri ile birincil ilişkilerini oluşturması ve onun en arkaik deneyimleri ile temasa geçmesidir. Bion’un terimleriyle, bebek gözlemi gözlemciye

sadece erken çocukluk gelişimi hakkında öğrenme değil, derin duygulanımsal seviyelerde deneyimden öğrenme fırsatı sunar.2

Gözlem sürecinin başlangıcında, doğacak bebeği olan bir aile aramaya başladığında, gözlemci adayının önünde uzanan duygulanımsal deneyimin karmaşıklığını öngörmesinin hiçbir yolu yoktur. Yine de gebe bir anne arayışı başladıktan sonra, müstakbel gözlemci beklenmedik olsa da belirli duygulanımsal hallerle karşılaşmaya eğilimli olmaya başlar. Şüpheler yüzeye çıkar ve endişeler belirir: “