ölüm korkusu yaşlı bir adamın analizi üzerine notlar*

Bu bildiri, yetmiş üç buçuk yaşında tedaviye gelen ve analizi yetmiş beşinci yaş gününden hemen önce sonlandırılan bir adamın analizine dayanmaktadır. Hasta, yetmiş iki yaşına yaklaşırken akut bir psikotik çöküş yaşamıştı. Alışılageldik psikiyatrik tedavileri (elektroşok tedavisi, vb.) takiben depresyon, hipokondri, paranoid sanrılar ve delicesine öfke atakları ile karakterize kronik bir psikotik durum oluşmuştu. Hastalığın görülmeye başlamasından yaklaşık iki yıl kadar sonra hiçbir gelişme olmayınca ve yaşadığı yer olan Rodezya'daki psikiyatrlar umutsuz bir seyir bildirince Londra'da oturan oğlu onu psikanalitik tedavi için getirmişti.

Benimle olan tedavisi on sekiz ay sürdü. Bu, tabii ki, bütünüyle bir analiz değildi; fakat normal yaşam aktivitesini sürdürebilmesi ve yaşamında ilk kez istikrar ve olgunluk duygusuna ulaşabilmesi için hastanın henüz çözülmemiş problemleri ile yeterince çalışıldı. Bu makalenin basılacağı sırada, hasta Rodezya'ya dönmüştü ve on sekiz aydır oradaydı, sağlığının tadını çıkarmakta ve işine devam etmekteydi.

Analiz sürecinde, yaşın ilerlemesiyle artan bilinçdışı ölüm korkusunun onun psikotik çöküşüne yol açtığı sonucuna ulaştım. İleri yaşlardaki birçok çöküşün altında aynı problemin yattığına inanıyorum.