Redactioneel

Psychoanalytici, zij die psychoanalytische psychotherapie beoefenen en zij die wetenschappelijke belangstelling hebben voor de psychoanalyse als werkwijze, als denkwijze en als methode van onderzoek, hebben een gemeenschappelijk interessegebied dat al honderd jaar lang op het punt van uitsterven staat. Deze communis opinio verhindert dit veld niet om zich organisatorisch en wetenschappelijk steeds hechter te nestelen in de maatschappij. De tegenstand zorgt ervoor dat de mensen uit dit veld meer punten van overeenkomst ontdekken dan verschillen.

Het heeft er een jaar of twintig de schijn van gehad dat The Common Ground zou gaan ontbreken, maar Wallerstein (1992) en Kernberg (1993) hebben de verbinding weer tot stand gebracht. Wat met name Kernberg expliciet formuleerde - namelijk dat er, ondanks uitgebreide meningsverschillen, in ieder geval een oor moet zijn voor de mening van anderen - is de leidraad geweest bij de oprichting van dit tijdschrift.

Het Tijdschrift voor Psychoanalyse is een Nederlandstalig wetenschappelijk tijdschrift op het gebied van de psychoanalyse. Toen de initiatiefnemers dit vertrekpunt gevonden hadden, waren de volgende stappen eenvoudiger te zetten.

Er werd een werkgroep samengesteld, afkomstig uit bijna alle Nederlandstalige psychoanalytische verenigingen, verenigingen voor psychoanalytische psychotherapie en de Stichting Psychoanalyse en Cultuur. Vanuit de werkgroep werd een bestuur geformeerd, dat organisatorisch en in persoon er zorg voor droeg dat de contacten met de moederverenigingen op orde bleven, dat zaken als collectieve abonnementen geregeld werden, en ook dat er een werkkapitaal kwam waardoor de startfase overleefd kon worden. Dank gaat uit naar de constituerende verenigingen en naar de Stichting Psychoanalytische Fondsen: zij hebben de werkgroep tot op heden zeer royaal en loyaal gesteund. Het bestuur vond Uitgeverij Boom - een uitgever met een wetenschappelijke én een psychoanalytische reputatie - bereid het Tijdschrift in haar fo